Menu

książkowo

ojczyzna / ojczyzny / Heimat

cynamonitrusia

Heimat? To słowo istnieje tylko w niemieckim, wiesz o tym? I spojrzał na mnie bezradnie. I tylko w liczbie pojedynczej. Nie ma dwóch Heimatów/ojczyzn.

Gdybyś musiał wybrać jedną?

Zawsze tę gdzie mnie akurat nie ma.

Daniel Speck, Bella Germania

 

>>Heimat? Das Wort gibt`s nur auf Deutsch, weißt du das?<< Dann sah er mich ratlos an. >>Und nur im Singular. Es gibt keine zwei Heimaten.<<

>>Wenn du dir eine aussuchen müsstest?<<

>>Immer die, wo ich gerade nicht bin.<<

 

Bella Germania

cynamonitrusia

Rozumiała logikę niemieckiej gramatyki, lubiła precyzję niemieckich słów i pod twardym militarnym dźwiękiem, który wielu zniechęca, wyczuwała uczuciową głębię, która dla innych pozostaje nieodkryta.

Daniel Speck, Bella Germania 

Sie verstand die Logik der deutschen Grammatik, sie liebte die Präzision deutscher Wörter, und hinter dem harten, militärischen Klang, der viele abschreckte, spürte sie eine gemütvolle Tiefe, die anderen verborgen blieb.

bella_germania1

Książka, która obudziła we mnie kulturoznawcę zafascynowanego dwiema odmiennymi kulturami. Lekko i interesująco opowiedziana historia splątanych włosko / niemieckich losów, a jednocześnie źródło wiedzy o tych imigrantach zarobkowych, którzy już tak bardzo wpisali się w krajobraz współczesnych Niemiec, że stali się jego nieodłączną częścią.

 

Regarde les lumières mon amour

cynamonitrusia

Après tout, déposer un livre sur le tapis de la caisse me gêne toujours, comme un sacrilège. Je serais pourtant heureuse d`y voir un des miens, extirpé d`un caddie, glisser entre une plaquette de beurre et des collants.

Annie Ernaux, Regarde les lumières mon amour

AnnieErnauxRegardeleslumieresmonamour

Koniec końców, położenie książki na taśmie kasy (supermarketu) wydaje mi się niewłaściwe, jak świętokradztwo. Byłabym jednak szczęśliwa widząc jedną z moich, wyciągniętą z wózka, jadącą pomiędzy kostką masła i rajstopami.

 

Może to język?

cynamonitrusia

>>Ist vielleicht die Sprache?<<,  fragte er. >>Ich kenne Vokabular, aber kann ich trotzdem nicht so sprechen, wie ich will. Ich habe Heimweh nach meine Land, aber ich glaube, auch in meine Land ich hätte jetzt Heimweh. Ich habe kein Zuhause mehr, wo ich zurückgehen kann – keine Verwandten, keine Kollegen, und meine Freunde haben drei Jahre gelebt ohne mich. Ist kein Platz mehr für mich. Also ich muss so tun, wie wenn ich mich wohlfühle hier. Ich muss so tun, wie wenn alles ist… wie sagt ihr? Okidoki. <<

Anne Tyler, Die störrische Braut

anne_tyler

To może język?, zapytał.  Znam słownictwo, ale pomimo nie mogę  tak mówić jakbym chciał. Ja tęsknię za moim krajem, ale ja myślę, też w moim kraju tęskniłbym. Nie mam już domu gdzie mógłbym wrócić – żadnych krewnych, żadnych kolegów, a moi przyjaciele beze mnie przeżyli trzy lata. Nie ma dla mnie miejsca. Więc  muszę udawać jakbym czuł tu się dobrze. Muszę udawać jakby wszystko było... jak wy mówicie? Okidoki / w porząsiu.

Anne Tyler, Die störrische Braut

Książka jest częścią międzynarodowego projektu Hogarth Shakespeare Projekt, w ramach którego znani i uznani autorzy dostali możliwość opowiedzenia na nowo i na swój sposób jednego z  utworów Szekspira. Książki autorstwa m.in. Margaret Atwood, Tracy Chevalier, Gilian Flynn, Howarda Jacobsona, Jo Nesbo ukazały / ukażą się w ponad dwudziestu krajach.

Die störrische Braut / w oryginale Vinegar Girl jest oczywiście interpretacją Poskromienia złośnicy

© książkowo
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci